Jak zbudowana jest fasada wentylowana z płyt HPL

Fasada wentylowana z płyt HPL to wielowarstwowy system, w którym okładzina jest oddzielona od ściany nośnej szczeliną wentylacyjną. Poniżej omawiamy kolejne warstwy konstrukcji fasady z HPL – od izolacji termicznej po mocowanie paneli i obróbki detali. Szczegółowe wytyczne montażowe znajdziesz w informacjach technicznych.

Izolacja, paroizolacja oraz bariera wiatroodporna

Izolacja umieszczona po zewnętrznej stronie ściany pozwala zachować możliwie największą akumulację ciepła w elementach budowlanych i ogranicza wahania temperatury ściany, co zmniejsza ryzyko pęknięć konstrukcji nośnej. Zewnętrzna warstwa izolacyjna poprawia trwałość i niezawodność przegrody, chroni budynek przed utratą ciepła zimą i przegrzewaniem latem, a dodatkowo tłumi dźwięki. W fasadach wentylowanych najczęściej stosuje się niepalną, hydrofobizowaną wełnę mineralną.

Materiał izolacyjny mocuje się kołkami z metalowym rdzeniem, posiadającymi certyfikat zgodności. Aby chronić ocieplenie i ścianę przed wiatrem, wilgocią i kurzem, na zewnętrznej powierzchni izolacji układa się membranę paroprzepuszczalną. Odprowadza ona parę wodną z przegrody, pozwala zachować właściwości cieplne ocieplenia i wydłuża żywotność całej konstrukcji. Zaleca się membranę o gramaturze nie mniejszej niż 110 g/m² i paroprzepuszczalności nie mniejszej niż 3500 g/m².

Kotwy

Kotwy służą do bezpośredniego mocowania wsporników do ściany. Ich typ zależy od rodzaju podłoża. Przed rozpoczęciem montażu należy wykonać próby wyrywania kotew, aby potwierdzić nośność zamocowania. Stosuje się kotwy renomowanych producentów, posiadające wymagane certyfikaty.

Wsporniki

Wsporniki mocują profile nośne do ściany i wyznaczają odległość okładziny od ściany. Pozwalają zniwelować nierówności podłoża – konstrukcja umożliwia wyrównanie pionowych profili względem płaszczyzny ściany w zakresie ± 30 mm. Przy większych odchyleniach stosuje się dłuższe wsporniki lub przedłużenie ramienia.

W systemach aluminiowych wsporniki wykonuje się ze stopu aluminium 6060; w celu zwiększenia odporności na korozję można stosować wsporniki anodowane. Wysięg wspornika dobiera się do grubości izolacji – przykładowo w stosowanym systemie aluminiowym dostępne są wsporniki o wysięgu od 60 do 210 mm.

Rozróżnia się dwa rodzaje wsporników:

• wsporniki nośne – przenoszą obciążenia pionowe całego systemu; są sztywno połączone z profilem nośnym (dodatkowo nitami) i mocowane zwykle do stropów, elementów żelbetowych lub konstrukcji stalowej,
• wsporniki pośrednie (poziome) – przenoszą wyłącznie obciążenia od wiatru; mają połączenie przesuwne z profilem, dzięki czemu profil może swobodnie zmieniać długość pod wpływem temperatury.

Rodzaj, rozmiar i rozstaw wsporników oraz kotew określa projektant na podstawie obliczeń wytrzymałościowych. Elementy podkonstrukcji znajdziesz w ofercie systemów mocowania.

Prowadnice (profile nośne)

Prowadnice są bazą, do której mocuje się okładzinę elewacji. Zbierają i przekazują obciążenia z płyt na wsporniki oraz wyznaczają geometrię płaszczyzny fasady. W elewacjach wentylowanych z paneli HPL stosuje się profile o przekroju L lub T w różnych konfiguracjach. Przy łączeniu profili w pionie należy zachować przerwę 10 mm, kompensującą rozszerzalność termiczną. Maksymalna długość prowadnicy wynosi 4000 mm – dłuższe profile wymagają dodatkowych obliczeń.

Mocowanie paneli HPL – system nitowany i klejony

Płyty elewacyjne HPL mocuje się do podkonstrukcji na nity lub na klej.

• Montaż mechaniczny (nity) – stosuje się nity z szerokim kołnierzem: aluminiowe, nierdzewne lub malowane w kolorze RAL dopasowanym do płyty. Szczegóły: montaż mechaniczny.
• Montaż klejony – zapewnia niewidoczne mocowanie i szybszy montaż niż połączenia mechaniczne. Naprężenia rozkładają się równomiernie wzdłuż całej spoiny klejowej, a nie kumulują w punktach mocowania. Po utwardzeniu elastyczny pas kleju o długości 1 m i szerokości 12 mm przenosi obciążenie do 3000 kg/m przy odrywaniu i do 1800 kg/m przy ścinaniu. Klej jest odporny na wibracje, starzenie i warunki atmosferyczne. Szczegóły: montaż na klej.

Elementy wykończeniowe – ościeża, listwy, parapety

W miejscach styku fasady z otworami okiennymi, listwami czy parapetami stosuje się specjalne elementy (profile, obróbki z blachy giętej) albo elementy wykonane z tego samego materiału elewacyjnego. Prawidłowe wykonanie tych węzłów ma kluczowe znaczenie dla szczelności i estetyki całej elewacji.

Zobacz również: płyty HPL zewnętrzne, czym są płyty HPL oraz realizacje fasad z HPL.