Ogólne wytyczne dotyczące montażu paneli HPL

Wymagania podstawowe

Jak każdy inny materiał, również płyty HPL obowiązują prawa fizyki. Przy montażu należy brać pod uwagę zarówno położenie danego obiektu, jego wysokość i przeznaczenie, a także typ elementu, na którym HPL ma się znajdować (elewacja, balkon, ogrodzenie, itp.). Trzeba uwzględnić również wszelkie wymagania prawne określone w ustawach i rozporządzeniach krajowych, szczególnie tych dotyczących kwestii przeciwpożarowych i bezpieczeństwa użytkowania. Koniecznym jest uwzględnienie obciążeń zgodne z normami europejskimi (EN) lub krajowymi (PN) - w tym obciążenia ciężarem własnym, wiatrem, termicznych, wymagania dotyczące agresywności środowiska, etc.

Łączenie płyt

Najpowszechniejszą metodą łączenia poszczególnych płyt są szczeliny otwarte. Stosując je, należy zwrócić uwagę na zabezpieczenie termoizolacji warstwą wiatroizolacji.

W przypadku elewacji zewnętrznych zaleca się, by wielkość szczeliny (dylatacji /luzu kompensacyjnego) wynosiła co najmniej tyle, co sama grubość płyty:

• gr. 4 mm => min. 4 mm
• gr. 6 mm => min. 6 mm
• gr. 8 mm => min. 8 mm
• gr. 10 mm => min. 10 mm, itd.

W przypadku paneli stosowanych we wnętrzach, w pomieszczeniach, w których temperatura jest stała (o warunki termiczne zapytaj naszego doradcę), można przyjmować połowę powyższych wartości:

• gr. 4 mm => min. 2 mm
• gr. 6 mm => min. 3 mm
• gr. 8 mm => min. 4 mm
• gr. 10 mm => min. 5 mm, itd.

Szczeliny zapewniają możliwość równomiernego rozszerzania się płyt pod wpływem zmian temperatury. Obliczane powinny być na podstawie ich właściwości fizycznych i mechanicznych - zaleceń przygotowanych przez projektanta.

Sposoby mocowania do podkonstrukcji

Montaż paneli HPL GENTAS można realizować na dwa sposoby.

Pierwszy sposób montażu to mocowanie mechaniczne na nity. Ten sposób jest częściej wykorzystywany ponieważ można go przeprowadzić w dowolnej porze roku. Nity mają szeroki kołnierz. Mogą być aluminiowe, nierdzewne albo malowane w kolorze RAL, dopasowanym do koloru elewacji, co sprawia, że są na niej niemal niewidoczne.

Druga metoda - na klej – zaprojektowana została tak, aby ukryć punkty mocowań wszystkich elementów panelu obudowy. W montażu klejonym naprężenia rozłożone są równomiernie wzdłuż spoiny klejowej na całej powierzchni styku. Po utwardzeniu sprężysty pasek kleju o długości 1 m i szerokości 12 mm może przejąć obciążenie nawet do 3000 kg/m (oderwanie) i do 1800 kg/m (przesuw). Klej jest odporny na wibracje, starzenie oraz warunki atmosferyczne.

Mocowanie widoczne, na nity

Mocowanie niewidoczne, na klej