HPL Gentas

Zasady montowania fasad wentylowanych z panelami HPL

  1. Prace instalacyjne systemu powinny być przeprowadzane po zakończeniu prac ogólnobudowlanych, dotyczących powstania konstrukcji nośnej.
  2. Przed rozpoczęciem prac należy usunąć z powierzchni izolowanej termicznie wszystkie wystające elementy, które nie są elementami konstrukcyjnymi budynku. Należy także usunąć pozostałości betonu, zaprawy murarskiej, elementy starego tynku, a wszystkie pęknięcia i dziury należy zniwelować oraz poddać odpowiedniej obróbce. Przy określaniu wymaganej głębokości kołków grubość warstwy tynku nie jest brana pod uwagę.
  3. Przed rozpoczęciem pracy należy przeprowadzić badanie przegród zewnętrznych budynku w celu określenia nośności kołków ramowych i kołków z trzpieniem.
  4. Nośność jest ustalana metodą próbnego mocowania i wyciągania kołków. Nośność zależy od wyników badań i zaleceń producentów kołków.
  5. Przy przygotowaniu do montażu należy wykonać następujące prace: określić odchyłki elewacji od pionu; sprawdzić pionowość elewacji; sprawdzić poziom cokołu (dół fasady); określić umiejscowienia ościeży okiennych; ustalić odległości między oknami a sufitem; określić współrzędne krawędzi dachu.
  6. Po przeprowadzeniu prac opisanych powyżej wykonuje się oznaczenie miejsc otworów na kołki oraz wykonuje się montaż podkonstrukcji nośnej.
  7. Pierwszym etapem w montowaniu podkonstrukcji nośnej jest ustawienie wsporników fasady przy pomocy kotew.
  8. W celu ograniczenia straty ciepła między wspornikami a konstrukcją, stosuje się izolacyjną przekładkę termiczną z twardego plastiku.
  9. W pionie wsporniki są instalowane w odstępach zgodnych z projektem i wytycznymi (ale nie więcej niż co 1 metr). Podczas instalowania paneli HPL poziome odstępy między wspornikami a prowadnicami należy obliczyć zgodnie z tabelą obciążeń.
  10. Podczas wiercenia otworów na kotwy elewacyjne należy przestrzegać następującej zasady: przed rozpoczęciem montażu należy wykonać niezbędne testy na wyrywanie kotwy, w celu wybrania najbardziej odpowiedniej. Przy wierceniu konieczne jest stosowanie odpowiednich wierteł do kotew. Odległość od otworu do krawędzi ściany lub do następnego otworu powinna być nie mniejsza niż głębokość wykorzystywanych kotew. Gotowe otwory należy oczyścić w celu udrożnienia wejścia.
  11. W przypadku montażu na nity, ich główki są zabezpieczane malowaniem lub ochronnymi plastikowymi maskownicami. Jeśli grubość izolacji wynosi 80 mm lub więcej, nie ma konieczności stosowania takich elementów ochronnych.
  12. Płyty izolacji termicznej ustawia się na podstawie narożnego profilu przymocowanego do poziomu cokołu. Prace te należy zacząć od dolnego rzędu.
  13. Płyty izolacyjne są mocowane bezpośrednio do konstrukcji za pomocą kołków rozporowych. Na powierzchni izolacji montuje się membranę wiatroizolacyjną, zgodnie z wytycznymi producenta wełny i wiatroizolacji.
  14. Następnie tworzy się pionowe profile nośne. Montuje się je do wspornika tymczasowego, wyrównuje się je do projektowej pozycji i mocuje się przy pomocy nierdzewnych blachowkrętów lub nitów. Warto pamiętać, że należy stosować nity nierdzewne (A2/A2) lub nity aluminiowe z nierdzewnym trzpieniem (Al/A2). Uchwyt wspornika umożliwia zastosowanie prowadnic o grubości 1,8 - 4,0 mm. Maksymalna dopuszczalna długość prowadnicy wynosi 4000 mm.
  15. Ostatnim etapem montażu systemu jest instalacja zewnętrznego materiału wykończeniowego, którym w naszym przypadku jest panel HPL.
  16. Jako elementy mocujące dla paneli elewacyjnych HPL stosuje się nity z poszerzonym kołnierzem lub system na klej. Przy montażu na nity trzeba zastosować specjalną końcówkę na nitownicę. Uniemożliwia ona dociskanie nitów do płyt, zapobiegając ich fałdowaniu się i odkształceniach w miejscach mocowania.
  17. Szerokość szczeliny powietrznej między materiałem pokrywającym a powierzchnią izolacji nie powinna być mniejsza niż 20 mm i nie większa niż 100 mm w dowolnej części instalacji.
  18. W miejscu przylegania fasady wentylowanej do cokołu, szczelinę powietrzną należy zamknąć od dołu perforowaną blachą ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej. Całkowita powierzchnia perforacji powinna być mniejsza niż 50% przekroju szczeliny powietrznej.
  19. W miejscu przylegania fasady wentylowanej do dachu, szczelinę powietrzną należy zamknąć od góry perforowaną blachą ze stali nierdzewnej lub ocynkowanej. W razie potrzeby w takich miejscach ustawia się blacharska obróbkę ochronną, wykonaną z tych samych materiałów, tak aby zapobiec przedostawaniu się deszczu i śniegu do wnętrza szczeliny.
  20. Otwory wokół okna mogą być wykończone opaskami z pomalowanej blachy ocynkowanej lub nierdzewnej, lub też z HPL.
  21. Dolna i górna krawędź panelu HPL nie powinna wychodzić poza dolny punkt prowadnicy o więcej niż 20 mm.